بغداد گذشتم و تشنه شدم . به در خانهاى رفتم و آب خواستم . دختركى با سبويى پر از آب سرد به در آمد ، پس چون خواستم بنوشم ، گفت صوفى در روز آب مىنوشد ؟ سبو را به دو بازگرداندم و آن سخن را از او نكو شمردم و نذر كردم كه همواره روزه بدارم .
ص 224 ، س 22 : المحبة الوفا . . .
محبت وفا با وصال است و حرمت با طلب وصال .
ص 225 ، س 6 : و كفر يزول . . .
كفر زودگذر به از ايمان ناپايدار است .
ص 225 ، س 13 : اما ان تلقى . . .
يا تو بيفكن يا ما افكنندگان باشيم .
ص 226 ، س 1 : من توكل على . . .
هركه براى جز خدا بر خدا تكيه كند ، بر او توكل نكرده است .
ص 226 ، س 16 : علامة حقيقة التوحيد . . .
نشان يكتاپرستى فراموشى يكتاپرستى است و درستى يكتاپرستى آن است كه قايم بدان يگانه باشد .
ص 227 ، س 9 : و اما ابو عبد الله عمرو بن . . .
ابو عبد الله عمرو بن عثمان مكى را از تصوف پرسيدند ، گفت : آن است كه بنده در هر هنگامى بر وضع شايستهء آن هنگام باشد .
ص 227 ، س 22 : سبب ترك الخفا . . .
سبب ترك خفا [ ظ : جفا ] بزرگ شمردن آن ، و سبب پذيرش وفا كوچك شمردن آن است .
ص 227 ، س 24 : اما ابو يعقوب يوسف . . .
ابو يعقوب يوسف بن حمدان سوسى گفت : نخستين پايگاه از پايگاههاى وارستگان به خدا توبه است .
از او دربارهء توبه پرسيدند ، گفت : بازگشت از هر چيزى است كه دانش آن را نكوهيده به آنچه دانش آن را ستوده .
ص 227 ، س 29 :
قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا . . .
به كافران بگو : اگر بازايستند ، گناهان گذشتهشان آمرزيده خواهد شد .