كه ملائكه و رسل بصفت أخصّ بارى تعالى جاهل بودهاند و اين صفت « 1 » بر ايشان پوشيده بوده است » .
اما جواب اين دعوى يك نيمه راست و يك نيمه دروغ كه از سر جهل و بى - علمى و نادانى كرده است آنست كه : مىبايست كه در آن بيست و پنج سال كه رافضيى دعوى كرده است حقيقت اين يك مسأله بدانسته بودى كه چگونه است و بر چه وجه اثبات كنند تا مگر اين شبهت نبودى و برين وجه تشنيع نزدى امّا بارى تعالى توفيق داد و الطاف زيادتى « 2 » كرامت كرد تا از عهدهء اين شبهت به تمام و كمال بيرون آمديم ببركات مصطفى و ائمّهء هدى عليه و عليهم السّلام .
اولا مذهب محقّقان شيعهء اصوليّه چون علم الهدى مرتضاى بغداد و شيخ كبير بو جعفر و همهء محقّقان اصوليّه موافقت اكثر اهل عدل را چنانست « 3 » كه بارى تعالى موصوف است بصفتى كه آن را صفت حالت گويند و مخالفت ثابت است ميان قديم و جواهر و أعراض بدان صفت ، و آن صفت خداى است كه غيرقديم را آن صفت و مثل آن صفت و قبيل آن صفت نيست « 4 » و بارى تعالى بدان صفت در كون معلومى آيد « 5 » دون صفات اربعه كه مقتضيات است و آن صفت همهء پيغمبران دانند ، و همهء فريشتگان « 6 » خداى تعالى را بر آن « 7 » صفت شناسند ، و همهء ائمّه و اوليا و علما بارى تعالى را بر آن « 7 » صفت دانند و از اهل عدل كس خلاف نكرده است درين معنى ، و گر خلافى هست در اجراء عبارت است و درين معنى كتب ساختهاند ، و مفردات با حجّت و دليل اثبات كرده و تصنيفهاء ساخته است كه بارى تعالى بخلاف همهء خلايق است و او به هيچ نماند ، و هيچ به دو نماند ؛
لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
« 9 » پس اگر مذهب شيعت بر آن وجه بودى كه خواجهء انتقالى آورده است كه آن صفت « 10 » نه
هامش
( 1 ) - ع ث ب م : « صفات » .
( 2 ) - براى تحقيق در كلمهء « زيادتى » رجوع شود بتعليقهء 179 .
( 3 ) - ع م ب : « مذهب چنانست » با وجود ذكر مذهب در پيش .
( 4 ) - براى تحقيق در صفت حالت رجوع شود بتعليقهء 181 .
( 5 ) - ث م ب ح د : « در كون معلوم مىآيد » .
( 6 ) - ث م ب ح د : « فرشتكان » .
( 7 ) - ح د : « بدان » ( در هردو مورد ) .
( 9 ) - ذيل آيهء 11 سورهء مباركهء شورى .
( 10 ) - ع ث م ب : « صفات » .