بودند به حجب خمسه : اوّل قوله تعالى :
وَ جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا
.
دوّم :
وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا
سوّم :
فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ
« 1 » . چهارم :
وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً
« 2 » .
پنجم :
فَهِيَ إِلَى الْأَذْقانِ فَهُمْ مُقْمَحُونَ
« 3 » .
يهودى گفت : ابراهيم مبهوت گردانيد و ملزم ساخت كافر را ، به برهان نبوت ، حضرت فرمود : كه پيغمبر ما ملزم ساخت ، منكر بعث را كه أبيّ بن خلف الجمحي بود در وقتى كه استخوان پوسيده در دست داشت ، و گفت : « يا محمّد من يحيي العظام و هي رميم » فقال :
يُحْيِيهَا الَّذِي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ
« 4 » فانصرف مبهوتا .
يهودى گفت : ابراهيم بتهاى قوم را شكست كه امير فرمود : پيغمبر ما صلى اللّه عليه و آله و سلم از خانه كعبه سيصد و شصت بت به زير انداخته ؛ بشكست . و در جزيره عرب هيچ بت نگذاشت و بتپرستان را به شمشير بر انداخت .
يهودى گفت : ابراهيم فرزند خود را در راه خداى تعالى در معرض قربان در آورد . امير فرمود : پيغمبر ما مصيبتى از آن عظيمتر كشيد چه فرزند ابراهيم نجات يافت و عمّ پيغمبر ما اسد اللّه و اسد رسول اللّه حمزهء سيد الشهدا را در برابر آن حضرت « 5 » در راه خداى تعالى شهيد ساخته ، مثله كردند و صبر نمود « 6 » و اظهار تحسّر نفرمود ؛ « 7 » و گفت اگر نه آن بودى ، كه صفيّه محزون مىشد ، مىگذاشتم حمزه را در دامن احد « 8 » ، « حتى يحشر من بطون السّباع و حواصل الطّير » .
يهودى گفت : ابراهيم را قوم در آتش افكندند « 9 » و او صبر كرد و آتش بر او
هامش
( 1 ) يس 36 / 9 .
( 2 ) الإسراء 17 / 45 .
( 3 ) يس 36 / 8 .
( 4 ) همان سوره / 79 .
( 5 ) ج : سرور .
( 6 ) الف : فرمود .
( 7 ) الف : ننمود .
( 8 ) الف : كوه .
( 9 ) الف : انداختند .