نور دويم : در بيان توحيد و وحدت ذات و صفات و افعال او تعالى 127
نور سيم : در بيان آن كه فاعل به چه معنا بر خداى تعالى اطلاق مىشود 131
نور چهارم : در [ بيان ] اثبات اختيار و اراده و مشيت در ذات واجب الوجود ، جلّت عظمته 136
نور پنجم : در [ بيان رفع ] شبههء ثنويه ، كه قائل شدهاند به وجود دو مبدأ قديم 139
نور ششم : در [ بيان ] اتحاد و عينيت تمام صفات كماليه الهيه ، با ذات كاملهء او تعالى 141
نور هفتم : در اقوال مختلفه از حكما و متكلمين ، در حقيقت علم او تعالى 143
نور هشتم : در [ بيان ] تحقيق علم قديم تعالى در مقام ذات احديت قبل از ايجاد ، بنابر مذهب حق 147
نور نهم : در [ بيان ] تفصيل مراتب علم واجب تعالى ، و معناى قضا و قدر [ و تحقيق حقيقت ] 149
نور دهم : در [ بيان ] تحقيق معناى قدرت ، و عموم قدرت اللّه ، و تحقيق امر بين الأمرين ، و نفى جبر و تفويض ، و استناد خيرات و شرور به مبدأ واحد 151
نور يازدهم : در [ بيان ] معناى حيات و اراده و مشيت الهى 158
نور دوازدهم : در معناى تكلم و كلام خداى تعالى ، و قدم و حدوث آن 161
نور سيزدهم : در سمع و بصر و ادراك او تعالى 166
نور چهاردهم : در بيان ازلى و سرمدى و قديم بودن او تعالى 168
نور پانزدهم : در صفات سلبيه [ واجب تعالى ] و عدم جواز رؤيت او تعالى 169
نور شانزدهم : در نفى حلول و اتحاد از ذات اقدس او تعالى با خلق 174
نور هفدهم : در سلب تجسم و جهت و جوهريت و عرضيت ، و نفى صفات رذيله و ملكات قبيحه از او تعالى 175
أنوار العرفان — صفحة 8
مساهمون: ملا اسماعيل اسفراينى
ص٨