و بدان جا رسد كه :
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
؛ گويد : لا بآلاء [ ربّنا ] أكذّب
« 1 » وى را ثواب شهيدان بود .
الواقعه : صادق عليه السّلام گويد كه : هر كه آرزومند بهشت و صفاتش بود گو سورة الواقعه برخوان ، و هر كه شب آدينه بخواند خداى تعالى دوستش دارد و مردم دوست دارندش ، و هرگز قحط و تنگى و درويشى بوى نرسد ، و از رفيقان امير المؤمنين علىّ عليه السّلام بود ، و اين سوره أمير المؤمنين عليّ عليه السّلام راست ، و هر كه شب پيش از آنكه بخسبد بخواند بقيامت رويش چون ماه شب چهارده بود ، آوردهاند كه يكى از ياران حضرت مصطفى عليه السّلام بيمار بود و درويش و عيال بسيار داشت و عثمان خويشاوند وى بود و بپرسيدن وى رفت گفتش : از چه درد مينالى ؟ - گفت : از درد گناه ، گفت : چه چيز آرزويت مىكند ؟ - گفت : رحمت خداى ، گفت :
طبيب را ميخواهى ؟ - گفت : طبيب آنست كه مرا بيمار كرد ، گفت : چيزى بستان و بخرج خويش و دخترانت كن ، گفت : حاجت من بخداست و دختران را سورة الواقعه آموختهام و فرمودهام تا ميخوانند كه از حضرت مصطفى عليه السّلام شنيدم كه :
هر كه سوره الواقعه برخواند بدرويشى و دلتنگى گرفتار نشود .
الحديد : صادق عليه السّلام گويد كه : هر كه اين سوره بسيار بخواند بدرويشى گرفتار نشود و هيچ بدى و سختى در دنيا بوى و اهلش نرسد .
المجادلة : صادق عليه السّلام گويد كه : هر كه سورة المجادله بخواند و دوست دارد خواندنش روز قيامت از جمله مؤمنان برخيزد و با مؤمنان در بهشت شود .
الحشر : حضرت مصطفى عليه السّلام گويد كه : هر كه اين سوره را بخواند اهل آسمان و زمين بر وى آفرين كنند و بر وى صلوات دهند ، و چون بميرد آن روز كه اين سوره را خوانده باشد وى شهيد بود و گويند كه هر كه از :
لَوْ أَنْزَلْنا
هامش
( 1 ) كذا في النسخه و مطابق رواياتى كه در نظر است و معمول به نيز مىباشد بايد چنين گفت :
« لا بشىء من آلاءك يا ربّ أكذّب ( يا : نكذّب ) »
و اين دو روايت از حضرت صادق عليه السلام مأثور است ( رجوع شود ببحار الانوار و مشكاة الانوار و عين الحياة مجلسى ) .