1 ) . اعمالي كه دليل معتبر بر مشروعيت آنها وجود دارد ، مانند نوافل يوميه وغسل جمعه .
2 . اعمالي كه دليل معتبر بر مشروعيت آنها وجود ندارد ، مانند غسل در هر زمان شريف .
به جا آوردن اعمال قسم نخست به قصد ورود ، صحيح وجايز است ؛ بر خلاف قسم دوم كه به جا آوردن آنها به قصد ورود ، بدون آنكه دليلي معتبر بر مطلوبيت ومحبوبيت آنها نزد شارع مقدس وجود داشته باشد ، مصداق تشريع وحرام است .
اين گونه اعمال بايد به قصد رجا به جا آورده شوند . 1
قصر
قصر : مقابل اتمام .
قصر در كاربرد مطلق وبدون قيد به معناى دو ركعت خواندن نماز چهار ركعتي ، مقابل اتمام ( - - ) اتمام ) است ؛ ليكن گاهى در تغيير كيفيت نماز وترك بعضي افعال آن وبسنده كردن به مقدار ممكن در حالت عذر وضرورت ، مانند خوف از دشمن وبيمارى ، نيز به كار مىرود .
موضوع بحث ما كاربرد أول آن است . از احكام آن در باب صلات سخن گفتهاند .
أسباب قصر :
الف . سفر : نمازهاى چهار ركعتي در سفر ، قصر خوانده مىشود ، مگر در موارد زير :
1 ) . سفر ، سفر معصيت باشد . 1
2 . شغل فرد مسافرت باشد . 2
3 . قصد أقامت ده روز در محلى كرده باشد . 3
4 . سى روز با ترديد در محلى مانده باشد . 4
مكلف در چهار جا مخيّر بين قصر واتمام است ( - - ) أماكن اربع ) ؛ هرچند اتمام أفضل است 5 - - ) سفر ) .
ب . خوف : خوف با شرايطى موجب قصر ركعات نماز مىشود ؛ چنان كه موجب قصر كيفيت آن نيز مىگردد ( - - ) نماز خوف ) .
هامش
( 1 ) . مهذب الاحكام 2 / 217 ؛ 4 / 216 ؛ موسوعة الخوئي 19 / 231 - 232 ؛ العروة الوثقى 2 / 144 ، 146 و 192 .