همچنين فيلمهايى كه مصداق نشر و ترويج اكاذيب و اشاعهء فحشا است يا موجب سست شدن پايههاى اعتقادى مسلمانان و يا بنيان خانواده مىشوند ، حرام است . 1
به تصريح برخى ، فيلم بردارى در حال احرام جايز است . 2
بازيگرى : بازيگرى زن يا مرد در فيلم اگر مستلزم حرامى نباشد ، جايز است و چنانچه مستلزم ارتباط نزديك با نامحرم با كلمات يا رفتار تحريك كننده و هوسانگيز و يا لمس نامحرم باشد ، حرام است .
برخى ، بازيگرى مردان و زنان نامحرم با يكديگر را مطلقا حرام و مزدى را كه در ازاى آن مىگيرند باطل دانستهاند ؛ چنان كه بازيگرى زن در فيلم را در صورتى كه بخواهند آن را براى مردان نمايش دهند ، حرام دانستهاند . 4
نمايش و پخش : پخش فيلمهايى كه مفسدهاى بر آن مترتّب نمىشود و مستلزم حرام نمىباشد ، جايز و پخش و نمايش فيلمهايى كه مفسده دارد ، حرام است . 5
تكثير و خريد و فروش : تكثير ، خريد و فروش و نيز اجاره دادن فيلمهاى آموزنده و جايز ، اشكال ندارد ؛ ليكن فيلهماى مبتذل و مفسدهدار حرام و باطل است . 6
نگاه كردن : آيا نگاه كردن به نامحرم در فيلم ، حكم نگاه به نامحرم در غير فيلم را دارد يا نه ؟ مسئله محل اختلاف است . بسيارى گفتهاند : در صورتى كه نگاه از روى لذت نباشد و خوف وقوع در گناه نيز منتفى باشد و چهره هم چهرهء زن مسلمانى كه او را مىشناسد ، نباشد ، اشكال ندارد . 7
برخى ، حكم تصوير و فيلم را درحليّت و حرمت ، تابع حكم اصل آن دانستهاند .
بنابر اين ، چنانچه نگاه در غير فيلم جايز باشد ، مانند نگاه به صورت ، در فيلم نيز جايز است و اگر حرام باشد ، در فيلم نيز حرام خواهد بود . 8
در مقابل ، برخى نگاه به زن نامحرم در فيلم را بدون قصد لذت و خوف فساد مطلقا جايز دانستهاند ؛ هرچند براى بيننده شناخته شده باشد . 9
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 746
مساهمون: موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت ( ع )
ص٧٤٦