در فقّاع دو چيز شرط است : يكى گرفته شدن از جو و ديگرى جوشيدن با صدق عنوان فقّاع بر آن .
احكامى كه بر فقّاع بار مىشود بر نوشابهء فاقد يكى از دو شرط ياد شده بار نمىشود ، مگر آنكه مست كننده باشد . 1 از عنوان ياد شده در باب طهارت و اطعمه و اشربه سخن گفتهاند .
حكم : فقّاع در حكم ملحق به خمر است ( - - ) خمر ) ؛ از اين رو ، نوشيدن آن حرام و بنابر قول به نجاست خمر ، نجس است . 2 حكم ياد شده نسبت به فقّاعى كه خود به خود جوش آمده قطعى و اتفاقى است ؛ ليكن نسبت به فقّاعى كه با پختن به جوش آمده اختلاف است . برخى تصريح به اختصاص به مورد اول كردهاند . 3
حرمت و نجاست فقّاع اختصاص به صورت مست كننده بودن آن ندارد ؛ بلكه شامل فقّاعى كه مست كننده نيست نيز مىشود . 4
آب جويى كه امروزه به آن ماء الشعير گفته مىشود ، پاك و حلال است 5 ( - - ) ماء الشعير ) .
فقاهت
فقاهت : علم به احكام فرعى با استناد به ادلهء شرعى معتبر .
فقاهت تعبير ديگر از اجتهاد است كه در عصر ائمه معصومين عليهم السّلام و قدما به كار مىرفته است و متأخران تعبير اجتهاد را جايگزين آن كردهاند . 1 واژهء اجتهاد ناظر به عمليات استنباط و استخراج احكام از منابع آن توسط مجتهد ( - - ) اجتهاد ) و واژهء فقاهت ناظر به علم فقيه به احكام شرعى است كه در پرتو عمليات استنباط و استخراج حاصل شده است . 2
( - - ) فقه ) ( - - ) فقيه )
فقر
فقر : نداشتن به قدر كفايت .
هامش
( 1 ) . جواهر الكلام 6 / 39 ؛ مصباح الهدى 1 / 433 - 434 *
( 2 ) . جواهر الكلام 36 / 374 ؛ التنقيح ( الطهارة ) 2 / 136 *
( 3 ) . مصباح الهدى 1 / 434 *
( 4 ) . جواهر الكلام 6 / 41 ؛ تحرير الوسيلة 2 / 166 *
( 5 ) . العروة الوثقى 1 / 145 ؛ التنقيح ( الطهارة ) 2 / 139 .
( 1 ) . مفاتيح الشرائع 2 / 52 ؛ الاجتهاد و التقليد ( صدر ) / 20 ؛ الفوائد الطوسية / 421 *
( 2 ) . مستند الشيعة 17 / 15 .