در اينكه مقصود از « الف » و « ها » كدام « الف » و « ها » است ، احتمالاتى ذكر شده است : « الف » و « ها » در هر جاى موجود در اذان ؛ « الف » و « ها » ى واقع در آخر فصول اذان ، همچون « الف » و « ها » ى آخر « اللَّه » و « الصلاة » ؛ و « الف » و « ها » ى كلمهء جلالهء « اللَّه » . 2
اقتدا به كسى كه قادر بر فصيح ادا كردن حروف نيست ، در صورت توانايى بر اداى آنها در حدّ واجب ، جايز است ؛ هرچند مأموم فصيحتر از امام باشد . 3
از فصاحت به معناى دوم نيز در باب صلات سخن گفتهاند .
مستحب است خطيب جمعه فصيح و بليغ باشد ؛ بدين معنا كه سخنانش روان و شيوا باشد ؛ ميان كلماتش ارتباط و تناسب وجود داشته باشد و كلمات براى مخاطبان نامأنوس نباشد و به ذهنشان دشوار نيايد . 4
فَصد
- - ) رگ زنى
فصّلت ؛ سوره
فُصّلَت ؛ سوره [ حم سجده ] : چهل و يكمين سورهء قرآن كريم .
از آن در باب صلات سخن گفتهاند .
سورهء فصّلت از عزائم است كه آيهء سجده دارد ( - - ) آيات سجده ) و با تلاوت يا شنيدن آن سجده واجب مىشود . 1 قرائت اين سوره هادر نمازهاى واجب جايز نيست 2 ( - - ) عزائم ) . همچنين سورهء ياد شده از حواميم ( - - ) حواميم ) است و خواندن آن در نمازهاى مستحب ، بويژه ركعت پنجم نماز شب در شب جمعه 3 و نيز تلاوت آن در شب جمعه 4 و نخستين ركعت از دو ركعتى كه در داخل كعبه بين دو ستون بر سنگ سرخ خوانده مىشود ، استحباب دارد . 5
فصل خصومت
- - ) قضاوت
فصيح
- - ) فصاحت
هامش
( 1 ) . الفوائد المليّة 1 / 149 - 150 ؛ الحدائق الناضرة 7 / 338 *
( 2 ) . مصباح الفقيه 11 / 324 ؛ الحدائق الناضرة 7 / 408 - 409 *
( 3 ) . العروة الوثقى 3 / 187 ؛ مهذب الاحكام 8 / 135 - 136 *
( 4 ) . الحدائق الناضرة 10 / 111 ؛ جواهر الكلام 11 / 329 .
( 1 ) . جواهر الكلام 10 / 210 و 217 *
( 2 ) . 9 / 343 *
( 3 ) . وسائل الشيعة 6 / 141 و 146 *
( 4 ) . تذكرة الفقهاء 4 / 117 *
( 5 ) . الهداية / 252 - 253 .