لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ « 1 » .
« هرگاه بندگانم دربارهء من از تو بپرسند ، بگو كه من نزديكم و خواندن خواننده را آنگاه كه مرا بخواند پاسخ مىدهم ، پس مرا پاسخ گويند و به من ايمان آورند ، باشد كه راه يابند . »
خداوند سبحان به دعاى هر مؤمنى كه پردههاى گناه و باورهاى باطل را از وجود خويش كنار كشد پاسخ مىدهد . يك مؤمن هنگامى كه به درگاه خداوندى دعا مىكند با اميدى فراوان او را مىخوانَد و معتقد است كه خداوند دعاى او را بر مىآورَد ، چنان كه حضرت يوسف عليه السلام به برادرانش گفت :
قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ « 2 » .
« گفت : به زودى براى شما از خدايم طلب آمرزش مىكنم كه او بخشنده و مهرورز است . »
احاديثى پيرامون بداء
روايات منقول از پيامبر اكرم و اهل بيت او عقيدهء به بداء را به بهترين شكل توصيف مىكنند . يكى از احاديث چنين است : « خداوند به چيزى همچون بداء پرستش نشده است . » « 3 » پس هر كس خداى را بپرستد مرده ، ناتوان ، محدود و دست بسته از عبادت خداى حق ناتوان خواهد بود و هر كه معتقد باشد كه خدا آنچه را بخواهد انجام مىدهد در حقيقت ، به قدرت الهى اعتقاد يافته است و در چار چوب اين صفت با دعا و فعاليت ، نقش خويش را ايفا كرده و خدا را به بهترين شكل پرستيده است .
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 186 .
( 2 ) - سورهء يوسف ، آيهء 98 .
( 3 ) - بحارالانوار ، ج 4 ، ص 132 ، روايت 70 .