پاسخ سوم :
قدم صدق و ثابت قبلًا تعريف شد وخلاصه آن اين است چه اگر انسان در اطاعت و پيروى كامل امام زمانش باشد و مطابق عمل او اعمالش را انجام دهد و كوچكترين شك و ترديدى در اين موضوع پيدا نكند بدون ترديد از صداقت و ثبات قدم برخوردار است . چنانچه در اصحاب امام حسين و ياران حضرت اميرالمومنين ( ع ) مىبينيم كه در تمام حالاتشان به امام زمان خود اقتداء نموده و خشنودى او را ملاك قرار ميدادند .
پاسخ چهارم :
كلمه [ مُهَجَ ] به آن خونى گفته مىشود كه فقط قلب را تغذيه مىكند و به عبارت ديگر آن خونى كه در داخل قلب واقع است و در مقام كنايه و تعبير به آن جان گفته مىشود چونكه زنده بودن به آن وابستگى دارد و كلمه [ دوُنَ ] به معناى نزد و پيشگاه است يعنى ياران حضرت جانشان را هديه پيشگاهش نمودند و خود را فداى امام حسين ( ع ) كردند .
و از اين تعبير مقام تولى و تقرب به امام زمان ( عج ) آشكار مىگردد چه اگر كسى بخواهد در عصر خود براى امام زمانش يكفرد مقرب باشد بايد از جانش بگذرد و خود را سپر وجود مقدس آنحضرت سازد و اين موضوع تنها به شهيد شدن منحصر نميشود بلكه مراد اين است كه در تمام امورات زندگيش او را بر خود ترجيح دهد و خشنوديش را ملاك خويش سازد .
والْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ و صلي الله علي سَيِّدَنا محمد وَ آلِهِ الطَّاهِرينَ و لعنه الله علي اعْدآئِهِمْ اجْمَعينَ .