پاسخ دوم :
مسئله شفاعت چنانچه در آيات قرآن آمده است يك حقيقت بسيار مهم و مورد نياز بندگان خداست عدهاى در اثر اطاعت و بندگى خالص در پيشگاه الهى مقرب و محبوب شدهاند و اينها پيامبران و اولياى خداوند هستند و از ميان اين بزرگان عدهاى مورد گزينش پروردگارشان واقع مىشوند كه در قرآن و احاديث نبوى ( ص ) با كلمه [ اصطفى ] از آن ياد شده است يعنى خداوند كسانى را كه خودش فقط آنها را مىشناسد و از باطن بسيار باصفاى آنان در ايمان و اعتقاد خالص آگاه است براى مقامات بسيارمهم و حسّاس برگزيده است و به آنها اجازه فرموده چه هر نوع خواستهاى از او داشته باشند برآورده خواهد كرد آنان نور مقدس حضرت محمد و على وفاطمه و يازده امامان معصوم ( صلوات الله عليهم ) ميباشند و مسئله شفاعت يكى از مقامات بزرگ آنهاست كه خداى متعال بر آنان مرحمت فرموده كه مىتوانند از پيشگاه الهى براى بندگانش آمرزش و نيل بخواستهها و نجات از عقوبت و كيفر و . . . را بخواهند .
و شرط عمده تحقق شفاعت اين است كه آنها به ولايت و امامت خاندان عصمت و طهارت معتقد وعلاقه مند باشند در اين صورت كمبودهايشان را با شفاعت مقربان درگاه الهى بر طرف مىگردد .
و امام حسين ( صلوات الله عليه ) كه در بالاترين سطح همه چيزش را براى خدا بخشيد از شفاعت خاصى برخوردار است چنانچه در احاديث پيامبر اسلام ( ص ) آمده كه حسين در روز قيامت شفيع امت من مىباشد و نبايد غفلت كرد كسانى كه به عترت پيامبر ( ص ) ايمان نياوردند و در حق آنان ظلم و جنايتها كردهاند از تعريف امت آنحضرت خارج هستند .