13 - اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ 1 بِهِ بَنُو أُمَيَّةَ وَ ابْنُ آكِلَةِ 2 الْأَكْبَادِ 3 اللَّعِينُ بْنُ اللَّعِينِ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّكَ ص فِي كُلِّ مَوْطِنٍ 4 وَ مَوْقِفٍ 5 وَقَفَ فِيهِ نَبِيُّكَ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اللَّهُمَّ الْعَنْ أَبَا سُفْيَانَ وَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ وَ يَزِيدَ بْنَ مُعَاوِيَةَ عَلَيْهِمْ مِنْكَ اللَّعْنَةُ أَبَدَ الْآبِدِينَ .
لغت :
1 - خير و خوش دانستن ، بيك ديگر تبريك گفتن ؛ 2 - خورنده ؛ 3 - جگرها ؛ 4 - محل و پايگاه ؛ 5 - ايستگاه
ترجمه :
بارالها ، عاشورا روزيست كه خاندان بنى اميه و فرزند هند جگر خوار ، كشتن امام حسين ( ع ) را خير و خوش يمن دانسته و به يكديگر تبريك مىگويند در حالى كه همه اين خاندان و فرزندانشان لعنت شدهاند كه بر زبان خودت و بر زبان پيامبرت كه درود خدا بر او و خاندانش باد .
و در هر محلى و پايگاهى و جايگاهى كه پيامبرت ( صلى الله عليه و آله ) در آن توقف مىكرد آنها را لعنت مىكرد و او ملعون پسر ملعون است هم خودش و هم فرزندش را خدا و پيامبر اسلام ( ص ) لعن كردهاند بارالها ، بر ابوسفيان و معاويه و يزيد پسر معاويه لعنت كن و لعنت دائمى و هميشگى تو بر آنها باد .
شرح نوين زيارت عاشورا همراه با پيام ها و رازها (فارسى) — صفحة 159
مساهمون: حميد فتاحى
ص١٥٩