بزرگيست كه عقلهاى بشرى را حيران مىكند امام رضا ( ع ) در تعريف از امام معصوم ( ع ) او را بخورشيد تشبيه ميفرمايد [ الامام كالشمس الطالعه . . . امام همانند خورشيد طلوع كننده است كه پرتو نورانيتش بسراغ همه مخلوقات اعم از دوست و دشمن ، انسان ، حيوان ، نباتات جمادات ، و آسمانها و . . . ميرود و از همه آنها با دفع نيازهايشان پذيرائى مىكند كه در زيارت جامعه . . . [
. . . خَلَقَكُمُ اللهُ انْواراً فَجَعَلَكُمْ بِعَرْشِهِ مُحْدِقينَ . . .
] خداوند شما امامان را نور بخش آفريد كه همه جا به بركت شما نورانى مىگردد و لذا شما را در گرداگرد عرش خود قرار داد .
پس امامان ( صلوات الله عليهم ) در اين بخش هم حق بزرگى بر عهده تمام خلائق بويژه نسل بشر خصوصا اهل ايمان پيدا مىكنند چه اگر نور خورشيد فروزان نبود همه پژمرده و از كار افتاده و . . . نابود مىشديم حالا كه حيات و زندگى و موفقيت همه به بركت نور مقدس اهلبيت ( صلوات الله عليهم ) است آيا مىتوانيم خود را مديون و وامدار آنان بدانيم و حقشان را محفوظ نگهداريم ؟
نتيجه گيرى :
بعد از ملاحظه مطالب فوق معلوم مىگردد :
1 - مسئله حق يك واقعيتى است چه اگر شناخته نشود و يا از پرداخت آن خوددارى گردد زندگى جامعه بشرى به پژمردگى و غروب نزديكتر مىشود .
2 - حق به مقام دريافت مربوط است وقتى كه شكل پرداخت به خود