تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اعتكاف در اسلام (فارسى) — صفحة 77

مساهمون:

ص٧٧
خداوند رحيم و رحمان و رؤف و مهربان زنده را به اين وصف از در كرم خود براند و از عطيّات الهيّه ربانيّه محروم گرداند ؟ ! حاشا بربّنا الكريم ، ما هكذا الظنّ بك و لا المعروف من فضلك . عجب است ! با اين وصف از دو كس عجب است :

[ سخنى دربارهء چله‌نشينى : ]

اول ؛ از صوفيه كه خود رامسلمان مىدانند و با وجود چنين دستور خلوت در اسلام از سه روز تا يك سال ، باز هم براى خود به نام خلوت « چله » را بدعت كرده‌اند « 1 » از يك چله تا چهل چله و بيشتر ، آن هم با كيفيت و آدابى كه خود جعل كرده‌اند . و در حقيقت تعجّب نه از ايشان است و اين گفته هم نه براى تذكر ايشان است ، بلكه زيرا كه از اهل بدعت و كسانى كه در مقابل اسلام و تشيع فرقه ساختند و خود را مجزّى
هامش
( 1 ) - گويند اربعين سنت حضرت موسى عليه السّلام است و جناب پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله ادا نفرموده‌اند . اين عمل در طريقهء نقشبنديه نيز بدعت محسوب مىشود نك : منهاج الراغبين ، ج 1 ، ص 250 .