4 - فسادهاى اخلاقى
ارحام و پدر و مادر
قطح رحمها كنند .
صله رحم را با منّت كنند .
جفا و استخفاف به پدر و مادر ظاهر شود .
پدران و مادران را فحش دهند .
فحش به پدران و مادران را علنى كنند .
فحش و بدگويى به پدر و مادر را شعار خود كنند .
مرد پدر خود را سبّ كند و برادر خود را حسد برد .
پسر بر پدر افتراء زند و بر پدر و مادر نفرين كند و به مرگشان خوشحال باشد .
حال پدر و مادر نزد فرزند از هركس بدتر باشد و خوشحال شود كه كسى بر ايشان افتراء بندد .
فرزند بر پدر خشمناك باشد .
مرد اطاعت زن خود كند و نافرمانى و جفا به پدر و مادر ، و كوشش در هلاكت برادر خود كند .
كوچكان ، بزرگان را تحقير كنند .
به پدر و مادر جفا كنند و به رفيقان نيكى .
همسايه
همسايه به همسايه جفا كند .
همسايه ، همسايه را اكرام كند از ترس زبانش .
همسايه ، همسايه را اذيت كند و او را مانعى نباشد و كسى او را منع نكند .
دوروئى و دوزبانى ، خوشظاهرى و بدباطنى
باطنها خبيث و ظاهرها نيكو از جهت طمع در دنيا .
روها نيكو و دلها بدخو باشد ، هركه ايشان را ببيند خوشش آيد و هركه با ايشان