حال غنى و فقير
مال و صاحب مال را بزرگ شمرند .
صاحبان مال و ثروت را بزرگ شمرند .
مردم از اغنياء تبعيّت كنند ، در مجالسشان نيز از ايشان تبعيت كنند .
اغنياء توشهء فقرا را بدزدند .
غنى بخل بورزد به آنچه در دست اوست .
فقير آخرت خود را به دنيا بفروشد .
فقير در بين مردم ذليل و حقير باشد .
فقير ، مبغوض و مهجور ، و غنى ، محبوب و به كرامت مخصوص باشد .
هر صاحب درهم نزدشان صاحب رفعت باشد و آنكه نادار است وضيع و پست به شمار آيد .
شخص معسر ( نادار ) حقير شمرده شود و به او تحقير شود .
اى واى بر فقير از آنچه بر او وارد شود از خسران و زياد و ذلت و خوارى ، و زود باشد كه فقيران دستآويز شوند و طلب كنند آنچه براى ايشان حلال نيست .
پس چون چنين كنند رو آورد بر ايشان فتنههايى كه نتوانند بر خود هموار كنند .
فسادهاى عموم جامعه
تا اينجا راجع به فساد اصناف و طبقات بود ، اينك فسادهاى عمومى كه اختصاص به صنفى خاص ندارد تفصيل داده مىشود ، اين فسادها چند نوع است : فسادهاى دينى - اجتماعى - تربيتى - اخلاقى .
1 - فسادهاى دينى
ظهور فواحش و منكرات شراب و قمار
شراب را حلال شمرند .
قمار ظاهر شود .