امراء و وزراء و عمال
امراء زياد باشند و امينها كم .
امراء كافر ، و اوليائشان فاجر .
امير و امراء بر سلطان نيز گفته مىشود .
اميران خائن ، كدخدايان فاسق ، اعوان و يارانشان ظالم و صاحبان رأيشان فاسق .
اميران فاجر ، وزيران ظالم ، كدخدايان خائن .
اميران فاجر ، وزيران دروغگو ، و امينان خائن ، و اعوان ستمگر .
امور به دست اميران جائر و وزيران فاسق و كدخدايان ظالم و امينهاى خائن افتد .
زعيم و زمامدار مردم رذلتر ايشان باشد .
زعيم نيز به سلطان گفته مىشود .
اشرار امّت والى و زمامدار گردند ، پس كار بر مردم تنگ شود و زراعت فاسد گردد .
دولتهاى شياطين دور زند و دائر گردد و بر ضعيفترين مساكين جستن كنند و هر پلنگ بر فريسهء - شكار - خود جستن كند .
روش اولياء امور و طرز رسيدن به حكومت
رياست را براى متاع دنيا طلب كنند .
رياست را بطلبند براى ظلم كردن و فخر بر يكديگر .
واليان ، بر دادن حكم رشوه گيرند .
حكومت و ولايت را در مازاد گذارند ، هركس بيشتر رشوه دهد يا عهدهدار امر بيشترى شود به رياست و منصب رسد .
مردم حريص خواهند شد بر حكومت و امارت ، پس هركس كه از او بدوشند حال او در امارت نيكخواهد بود و آن كس كه از او بهرهاى نباشد روزگارش بد باشد و به امارت نرسد .