به او نزديك شدم و سلام كردم ، با گشادهرويى پاسخم داد ( يا در حالى كه نفسنفس مىزد پاسخم داد ) و عرق از او مىريخت ، گفتم : خدا حال ترا نيكو سازد ، بزرگى از بزرگان قريش در چنين ساعتى و با چنين حالتى در طلب دنياست ؟ ! نمىترسى در اين حالت اجل در رسد و تو بر اين حال باشى ؟
فرمود : اگر مرگ در رسد و من بر اين حال باشم ، مرگ در رسيده در حالى كه به اطاعت و انجام فرمانى از فرمانهاى خداى عزيز و جليل مشغولم كه بوسيلهى آن خود و خانوادهى خود را از تو و از مردم بىنياز سازم . من آنگاه مىترسم كه مرگ در رسد و به گناهى از گناهان مشغول باشم .
گفتم : راست گفتى خدا ترا رحمت كند ، مىخواستم ترا موعظه كنم تو مرا موعظه كردى . « 1 »
ازاينروايت استفاده مىشود كه جوياى مواهب مادّى دنيا در حال فرمانبردارى از خداى متعال است ، و فرمانبردارى جز در برابر « فرمان » نمىباشد ( يعنى مىتوان نتيجه گرفت كه شارع مقدّس به كسب مادّيات امر كرده است ) .
* * * 31 - « جميل بن صالح » از امام صادق عليه السلام نقل كرده است كه در تفسير آيهى
« رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً -
پروردگارا در دنيا به ما نيكى ده و در آخرت به ما نيكى ده » فرمود : منظور خشنودى خدا و بهشت در آخرت و
هامش
( 1 ) وسائل ج 12 ص 9 به از كافى و تهذيب