دنيا بدگويى مىكند فرمود : اى بدگوى به دنيا كه به فريبندگى آن فريفته شدهيى و فريب اباطيل آن را خوردهيى ، آيا فريفتهى دنيايى و آنگاه از آن بدگويى مىكنى . . . .
همانا دنيا سراى راستى است براى كسىكه نسبت به آن راستى ورزد ، و سراى سلامت است براى كسى از آن فهم و درك بدست آورد ، و سراى بىنيازى است براى كسىكه از آن كسب توشه كند ، و سراى پند و موعظه است براى كسىكه به آن پند گيرد ، محل سجدهى دوستان خدا و محّل نماز فرشتگان الهى و محل نزول وحى خدا ، و محل تجارت اولياء خداوند است كه در آن رحمت را كسب كنند و بهشت را سود برند . « 1 »
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه ج 3 ص 181