( 2 ) شادمانى به دنيا ناپسند و مذموم است
1 - خداى متعال مىفرمايد :
« فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ -
پس هنگاميكه آنچه به ايشان تذكّر داده شد فراموش نمودند درهاى همهچيز را برويشان گشوديم تا آنگاه كه به آنچه داده شدند شادمانى كردند ، ناگهان فرو گرفتيمشان ، و در اين هنگام ايشان نوميدند » « 1 »
2 -
« وَ إِذا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوا بِها وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ إِذا هُمْ يَقْنَطُونَ -
و هنگاميكه به مردم رحمتى بچشانيم بدان شادمان مىشوند و اگر به جهت آنچه قبلا انجام دادهاند رنجى به ايشان برسد نوميد و مأيوس مىشوند » « 2 »
3 -
« وَ فَرِحُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا مَتاعٌ -
و به زندگى دنيا شادمان شدند و زندگى دنيا در آخرت
هامش
( 1 ) - سورهى انعام آيهى 44
( 2 ) - سورهى روم آيهى 36