پيشوايان در مورد كلام خداى عزيز و جليل كه مىفرمايد :
« رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ -
مردانى كه تجارت و خريدوفروش ايشان را از ياد خدا باز نمىدارد » « 1 » فرمودهاند :
آنان بازرگانان هستن كه تجارت و خريدوفروش ايشان را از ياد خدا باز نمىدارد ، هنگاميكه اوقات نماز برسد حق خداى عزيز و جليل را در آن ادا مىكنند . « 2 »
58 - « ابو بصير » مىگويد امام باقر عليه السلام فرمود : در زمان رسول خدا صلى اللّه عليه و آله مؤمنى سخت نيازمند و فقير از اهل صفّه « 3 » بود كه در همهى اوقات نماز با پيامبر صلّى اللئه عليه و آله همراهى مىكرد و هيچ كارى از نماز را از دست نمىداد و رسول خدا صلّى الله عليه و آله بر او ترحّم مىكرد و به نيازمندى و غريبى او توجّه داشت و مىفرمود : اى سعد ! اگر چيزى بدست آورم ترا بىنياز مىسازم .
اين كار بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بدرازا كشيد و اندوه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله براى سعد بسيار شد ، خداى سبحان به اندوه رسول خدا براى سعد توجّه فرمود و جبرئيل را فرو فرستاد و با او دو درهم بود . جبرئيل به پيامبر عرض كرد :
اى محمّد ! خدا از غم تو براى سعد آگاه است آيا دوست دارى او را بىنياز سازى ؟
فرمود : آرى .
هامش
( 1 ) - سورهى نور آيهى 37 .
( 2 ) - وسائل ج 12 ص 297 به نقل از « كافى »
( 3 ) « صفّه » مكانى كنار مسجد پيامبر بود كه بينوايان در آن ميخوابيدند