هرگز فردى به جهت زرنگى و كاردانى خود پشيزى اضافه نمىيابد و هرگز فردى به جهت حماقت و نادانى پشيزى از دست نمىدهد ، پس داناى عملكنندهى به اين موضوع در منفعتش از همهى مردم آسودهتر است و داناى بىعمل به اين در زيان و سختيش از همهى مردم گرفتارتر است ، و بسا نعمتيافتهيى كه با احسان به او براى كيفر و عقوبتش زمينهسازى مىشود و بسا كسىكه در مردم فريب خورده و برايش كارسازى مىگردد ، پس اى كوششكننده كوششت را نگهدار ( يا : از خدا بپرهيز اى كوششكننده در كوششت ) و شتابت را كوتاه كن و از خواب غفلتت بيدار شو . « 1 »
ممكن است بگوييم : اين روايات در صدد بدگويى از ثروت و بىنيازى نيست بلكه براى بيان يك مطلب نفسانى است كه حرص و تزلزل در امر معاش باشد ، و هنگاميكه انسان بطور يقينى بداند رزق تقسيم شده و مقدّر است آسودهترين مردم خواهد بود و به آنچه برايش تقدير شده اطمينان قلب پيدا مىكند و از تأخير آنچه برايش مقدّر شده افسرده و غمگين نمىشود .
39 - امير مؤمنان على عليه السلام در وصيت خود به فرزندش « محمّد حنفيّه » فرمود : پسرم ، رزق بر دو گونه است ؛ رزقى كه تو او را مىطلبى و رزقى كه او ترا مىطلبد و اگر تو به سوى آن نروى آن به سوى تو مىآيد . پس انديشه و اندوه سالت را بر روزت تحميل مكن ، و هر روزى آنچه در آنست ترا كافيست اگر سال از عمر تو باشد خداى متعال در هر فرداى جديدى آنچه براى تو
هامش
( 1 ) - وسائل ج 12 ص 30 به نقل از « كافى » و « تهذيب » .