10 - خوشا آنكه قيامت را ياد كند و براى حساب در آخرت عمل نمايد و به قدر كفاف قناعت ورزد و از خدا راضى و خشنود باشد . « 1 »
11 - قناعت ( ثروتى است كه ) تمام نمىشود . « 2 »
12 - هيچ گنجى بىنيازكنندهتر از قناعت نيست . « 3 »
13 - خدا رحمت كند « خباب بن ارت » را كه با رغبت اسلام آورد و با اطاعت و فرمانبردارى ( از خدا ) هجرت نمود و به قدر كفاف قناعت ورزيد ، و از خدا خشنود شد و با جهاد زيست . « 4 »
14 - سبكبار در دنيا نيكو حالتر از گرانبار است . « 5 »
15 - قناعت براى پادشاهى كافى است . . .
و از آن گرامى در مورد فرمودهى خداى متعال :
« فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً -
پس هر آينه او را به زندگانى پاكيزهيى زندگى مىبخشيم » سؤال شد ، فرمود : آن قناعت است . « 6 »
16 - نتيجه و پايان پيش رويتان و مرگ و قيامت دنبال شماست وش ما را پيش مىراند ، سبكبار شويد تا ملحق گرديد و باز نمايند ، جز اين نيست كه اولين شمار را نگهداشته منتظر آخرين شمايند . « 7 »
17 - دنيا سرايى است كه براى آن فنا و نابودى و براى اهلش كوچيدن و جدايى از آن تقدير شده است . . . پس از آن با
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه 3 / 162
( 2 ) - نهج البلاغه ج 3 ص 164 و 236 و 266
( 3 ) - نهج البلاغه ج 3 ص 242
( 4 ) - نهج البلاغه ج 3 ص 162
( 5 ) - نهج البلاغه ج 3 ص 52
( 6 ) - نهج البلاغه ج 3 ص 204
( 7 ) - نهج البلاغه ج 3 ص 204