رجوع كنيم ؟ بعيد نيست كه قرعه مخصوص همين مورد ثانى باشد .
و وجهش اينست كه : قرعه بقدرى تخصيص خورده كه عموماتش از ارزش افتاده و نتوان همه جا از آن استفاده كرد و فقط بايد به قدر متيقّن آن قناعت كرد و قدر متيقن آنجائى است كه هيچكدام از دو بينه مطابق اصل نباشد و الّا اگر احدهما مطابق اصل بود جاى قرعه نيست .
هذا تمام الكلام راجع به قانون جمع
شرح رسائل (فارسى) — صفحه 54
پدیدآورندگان: على محمدى خراسانى
ص۵۴