حضرت در جواب مىفرمايند : من به امورى چند باهم باور داشته و اعتراف مىكنم :
1 - نبوت عيسى
2 - كتاب او
3 - بشارت او امت خود را به آمدن نبى بعدى
4 - اقرار حواريين عيسى به اين بشارت و كافر هستم به نبوت هر عيسائى كه معترف به نبوت پيامبر اسلام در كتاب آسمان او [ قرآن مجيد ] نبوده و امتش را بدان بشارت نداده باشد .
فراز دوّم : جاثليق مىگويد : آيا شما نيستيد كه احكام را با دو شاهد عادل مىپذيريد ؟ [ كنايه از اينكه در دين شما بينه و شهادت عدلين حجت است ] .
حضرت فرمود : بلى يعنى چرا و آرى ما همانيم جاثليق گفت : لطفا دو شاهد عادل آن هم از غير همدينانتان يعنى از غير مسلمين بياوريد مبنى بر نبوت پيامبرتان انهم دو شاهدى كه نصارى آنها را قبول داشته باشند .
و البته شما نيز از ما همين مطلب را بخواهيد كه دو شاهد عادل از غير نصارى يعنى از شما مسلمانها بياوريم بر نبوت عيسى ( ع ) .
حضرت ( ع ) فرمودند : الآن انصاف دادى اى نصرانى سپس شروع كردند به آوردن شواهدى از اخبارات و گزارشات خواص جناب عيسى از قبيل يوحنا و غيره بر نبوت نبى اسلام كه در آخر هم جاثليق تسليم شد [ از اينجا به بعد را مرحوم شيخ نقل نمىكنند ] .
قوله : و لا يخفى :
اين فراز توضيح فراز اول سخن معصوم است : مىفرمايند : اگر منظور امام از اعتراف به چند امر مذكور صرفا اين باشد كه ما به اصل نبوت جدا معترفيم
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 55
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٥٥