يَأْمُلُونَ ، وَفي عَدُوِّهِمْ ما يَحْذَرُونَ ، إِلهَ الْحَقِّ امينَ ، يا ذَا
به من بنمايان ، و در مورد دشمنانشان نيز آنچه مىترسند و از آن حذر دارند به من بنمايان ؛ اى معبود حقيقى ؛ بپذير و قبول كن .
الْجَلالِ وَالْإِكْرامِ ، يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ . « 1 »
اى صاحب شكوه و بزرگوارى ؛ اى مهربانترين مهربانان ؛
2 - زيارت ندبه
علّامهء مجلسى رحمه الله مىفرمايد : ابو على حسن بن اشناس گفت : ابوالمفضّل محمّد بن عبداللَّه شيبانى خبر داد كه ابو جعفر جناب محمد بن عبداللَّه بن جعفر حِميَرى برايش روايت كرد - و اجازه داده است به او كه آنچه را او روايت كرده است روايت كند - كه نامهاى از ناحيهء مقدّسه - كه خداوند نگهبانش باد - برايش ارسال شد ، و در آن نامه پس از پاسخ به سؤالاتى چند كه داشته است ، دربارهء نماز و توجّه به اين شرح وارد شده است : « 2 »
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ
به نام خداوند بخشندهء مهربان
لا لِأَمْرِ اللَّهِ تَعْقِلُونَ ، وَلا مِنْ أَوْلِيآئِهِ تَقْبَلُونَ ، حِكْمَةٌ بالِغَةٌ
نه در مورد امر خداوند انديشه مىكنيد ، و نه از اولياى الهى مىپذيريد ؛ حكمتى كامل و رساست ،
فَما تُغْنِى الْآياتُ وَالنُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لايُؤْمِنُونَ ، وَالسَّلامُ عَلَيْنا
ولى نشانهها و بيم دادنها ، براى كسانى كه ايمان نياوردهاند ، فايدهاى ندارد ؛ سلام بر ما
وَعَلى عِبادِ اللَّهِ الصَّالِحينَ .
و بر بندگان شايستهء خداوند .
پس هر گاه قصد توجّه به خداوند و ما ، به واسطهء ما را داشتيد ، همان گونه كه خداى تعالى فرموده است ، بگوييد :
هامش
( 1 ) . الإحتجاج : 2 / 316 ، بحار الأنوار : 94 / 2 ، معادن الحكمة : 2 / 291 .
( 2 ) . مرحوم علّامهء مجلسى دستور نماز را در اينجا نقل نفرموده ولى ما آن را در بخش نمازها بيان كردهايم .