بزرگان و رهبران دينى ما ، توجّه و اهمّيت خاصّى نسبت به دعا براى حضرت مهدى ارواحنا فداه در هر شب و روز داشتهاند و اين در زمانهاى گذشته مرسوم بوده است .
از اين مطلب بر مىآيد كه دعا براى آن بزرگوار ، از مسايل و شيوههاى مورد اهتمام مسلمانان و مؤمنان بوده است ، چنان كه در تعقيب نماز ظهر روايت كرديم كه امام صادق عليه السلام ، بيشتر و بهتر از آنچه در مورد خويش دعا كنند ، در مورد حضرت مهدى
ارواحنا فداه دعا نمودهاند .
و نيز ، در بخش اعمال شب و روز در تعقيباتى كه براى نماز عصر بيان كرديم ، بخش زيبايى را آورديم كه امام كاظم عليه السلام براى حضرت مهدى
صلوات اللَّه عليه به گونهاى شيوا و بهتر از دعا براى خويش ، دعا فرمودهاند
. اگر كسى بخواهد دليلى براى اين كار بياورد در صورتى كه جايگاه امام صادق و امام كاظم عليهما السلام را در اسلام و مسلمين بداند ؛ همين كار آن دو بزرگوار ، دليلى بسيار خوب برايش خواهد بود . « 1 »
نيز سيّد بن طاووس رحمه الله پس از بيان ثواب دعا كردن براى برادران دينى ، مىگويد :
در جايى كه دعا كردن براى برادران دينى اين قدر ارزش و ثواب داشته باشد ؛ پس دعا كردن براى سلطانى كه سبب خلقت تو است ، و اعتقاد دارى كه اگر او نبود خداوند نيز تو را نمىآفريد ؛ بسيار بالاتر و به مراتب باارزشتر است .
همان امامى كه اگر نبود ، هيچ يك از مكلّفان در زمان خودش و زمان تو ، به وجود نمىآمدند ؛ آن بزرگوار كه سبب وجود تمام حالاتى كه در تو و در غير توست ، و تمام خيرات و بهرههايى است كه شماها به آن مىرسيد .
زنهار ، زنهار ؛ از اين كه خودت يا يكى از مخلوقات را در دوستى و دعا كردن ، بر آن عزيز ، مقدّم و پيش بدارى ؛
قلب و زبانت را هنگام دعا براى آن سرور ارجمند و و الا مقام ، با يكديگر هماهنگ كن .
مبادا خيال كنى اين سفارشاتى كه مىكنم ، به دليل احتياج آن حضرت به دعاى
هامش
( 1 ) . جمال الاسبوع : 307 .