كار خود را نام مىبرد بِما قَدْ نيطَتْ بِالْبَرَكَةِ أَعْجازُهُ وَبَواديهِ ، وَحُفَّتْ
انتها و ابتداى آن به بركت پيوند خورده و در
بِالْكَرامَةِ أَيَّامُهُ وَلَياليهِ ، فَخِرْ لِيَ اللَّهُمَّ فيهِ خِيَرَةً تَرُدُّ شُمُوسَهُ
تمامى روزها و شبهايش كرامت او را دربرگرفته است ؛ پس ، به گونهاى برايم انتخاب كن كه چموشى آن از بين رفته
ذَلُولًا ، وَتَقْعَضُ أَيَّامَهُ سُرُوراً . أَللَّهُمَّ إِمَّا أَمْرٌ فَأَئْتَمِرُ ، وَإِمَّا نَهْيٌ
و رام گردد ، و داراى ايّامى خوش و روشن باشد . خدايا ؛ اگر دستور مىدهى تا انجام دهم ؛ و اگر مىگويى : نه ، تا
فَأَنْتَهي . أَللَّهُمَّ إِنّي أَسْتَخيرُكَ بِرَحْمَتِكَ خِيَرَةً في عافِيَةٍ .
اجتناب كنم . خداى من ؛ به راستى كه من به واسطهء رحمت و مهربانىات از تو طلب خير مىكنم ، خيرى كه با عافيت همراه باشد .
پس از خواندن دعا ، مقدارى از تسبيح را - در حالى كه خواستهاش را نيز در نظر آورده است - مىگيرد و مىشمرد . پس از شمردن دانههايى كه در آن مقدار از تسبيح قرار دارند ؛ اگر تعدادشان عدد فرد
بود ، كار را انجام بدهد ، و اگر عدد زوج
بود ، انجام ندهد . « 1 »
5 - استخارهء دوّم
علّامهء مجلسى اعلى اللَّه مقامه در كتاب « بحار الأنوار » مىفرمايد : از پدرم شنيدم كه اين روايت را از شيخ بهايى نوّر اللَّه ضريحه روايت كرده است كه گفت :
با اساتيدم گفت و گويى داشتم كه ايشان فرمودند : از امام قائم ارواحنا فداه در مورد استخاره با تسبيح نقل است كه فرمود : تسبيح را برداشته و پس از سه مرتبه صلوات فرستادن بر محمّد و آل محمّد عليهم السلام قطعهاى از تسبيح را گرفته و دو تا دو تا دانههاى آن را مىشمرد و در نهايت ، اگر يك دانه باقى ماند يعنى كار مورد نظر را انجام بده ؛ و اگر دو دانه باقى ماند ، يعنى انجام مده . « 2 »
هامش
( 1 ) . البلد الأمين : 231 ، المصباح : 515 ، الجنّة الواقية والجَنّة الباقية ( مخطوط ) : 75 ، و مانند آن در الصحيفة الصادقيّة : 420 وارد شده است .
( 2 ) . بحار الأنوار : 91 / 250 .