همچنين از آن حضرت روايت شده است :
إنّ العبد إذا عجّل فقام لحاجته ، يقول اللَّه تعالى : استعجل عبدي أتراه يظنّ أنّ حوائجه بيد غيري . « 1 »
بنده وقتى عجله داشته باشد و برآوردن حاجتش را به سرعت بخواهد ، خداوند مىفرمايد : بندهام شتاب كرد ، آيا گمان مىكند حاجتهايش به دست غير من است ؟
رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مىفرمايد :
إنّ اللَّه يحبّ السائل اللحوح . « 2 »
همانا خداوند ، درخواست كنندهاى را كه اصرار كند ، دوست دارد .
وليد بن عقبهء هجرى مىگويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه فرمود :
واللَّه ، لا يلحّ عبد مؤمن على اللَّه في حاجة إلّاقضاها له . « 3 »
به خدا سوگند ؛ بندهء مؤمن در حاجتى اصرار نمىكند مگر اين كه خدا آن را برآورده مىكند .
ابو الصباح از امام صادق عليه السلام روايت كرده است :
إنّ اللَّه كره إلحاح الناس بعضهم على بعض في المسألة ، وأحبّ ذلك لنفسه ، إنّ اللَّه يحبّ أن يسأل ويطلب ما عنده . « 4 »
به راستى كه خداوند اصرار بعضى از مردم را به بعضى ديگر در مورد خواستههايشان ناپسند مىداند ، ولى اين را در مورد خودش دوست دارد ؛ همانا خداوند دوست دارد كه آنچه نزد او است درخواست و طلب شود .
از احمد بن محمّد بن ابو نصر روايت شده كه گويد :
به ابا الحسن عليه السلام گفتم : فدايت شوم ، من از فلان سال تاكنون حاجتى را از خداوند خواستم و در حال حاضر به دليل تأخير در برآورده شدن آن ، بر قلب من چيزهايى خطور مىكند ( دچار شكّ و وسوسه شدهام ) .
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 93 / 374 .
( 2 ) . بحار الأنوار : 93 / 374 .
( 3 ) . الكافي : 2 / 475 .
( 4 ) . الكافي : 2 / 475 .