ولى وسط آن را رها كند و قبول ننمايد ، زمانى كه بر محمّد و آل محمّد عليهم السلام صلوات فرستاده شود از او محجوب نمىشود .
چهارم :
طلب شفاعت كردن است . مولاى ما امام كاظم عليه السلام فرمود :
زمانى كه حاجتى از خدا داشتى بگو :
أَللَّهُمَّ إِنّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَعَلِيٍّ ، فَإِنَّ لَهُما عِنْدَكَ شَأْناً مِنَ الشَّأْنِ ، وَقَدْراً مِنَ الْقَدْرِ ، فَبِحَقِّ ذلِكَ الشَّأْنِ وَبِحَقِّ ذلِكَ الْقَدْرِ أَنْ تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَفْعَلَ بي كَذا وَكَذا . . . .
خدايا ؛ من از تو درخواست مىكنم به حقّ محمّد و على ، زيرا كه آن دو بزرگوار در پيشگاه تو شأن و منزلتى و قدر و ارزشى دارند . پس به آن شأن و مقامى كه نزد تو دارند بر ايشان صلوات بفرست و اين خواسته را براى من انجام بده .
به درستى هنگامى كه روز قيامت فرا رسد هيچ فرشتهء مقرّبى و هيچ پيامبر مرسلى و هيچ مؤمن آزموده شدهاى باقى نمىماند مگر اينكه در آن روز محتاج به شفاعت اين دو بزرگوار باشند . « 1 »
و براى اين كه حاجتها برآورده شود و به خواستهء خود برسيم ، به ناچار بايد به پيشگاه خداوند عزّ وجلّ وسيلهاى را تقديم كنيم . به تحقيق كه خداوند ما را به اين امر دستور داده و فرموده است :
وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ
« 2 » ؛ « به سوى او وسيلهاى بجوييد » ، و هيچ وسيلهاى مقرّبتر و ارزشمندتر از محمّد و آل محمّد صلّى اللَّه عليهم وسلّم نيست و آن ، شفاعت است .
در زيارت جامعهء كبيره آمده است :
أَللَّهُمَّ إِنّي لَوْ وَجَدْتُ شُفَعاءَ أَقْرَبَ إِلَيْكَ مِنْ مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ الْأَخْيارِ ، الْأَئِمَّةِ الْأَبْرارِ لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعائي . . . .
خدايا ؛ هر آينه اگر من شفيعانى مقرّبتر و آبرومندتر از محمّد و اهل بيت نيكوكردار و بزرگوارش كه پيشوايان خيرخواهند نزد تو پيدا مىكردم آنها را شفيع خود قرار مىدادم . . . .
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 94 / 22 .
( 2 ) . سورهء مائده ، آيهء 35 .