سى كشته از آنها در ميان جسدهاى پاك دوستان و همپيمانانشان به خاك و خون افتاد . بر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم اين مصيبت بسيار گران و سخت است ؛ اگر آن حضرت اكنون زنده بود خودش صاحب عزاى آنان بود .
عبداللَّه مىگويد : حضرت چنان گريه كرد كه محاسن مباركش از اشك ديدهاش آغشته شد ؛ سپس چنين فرمود :
خداوند عزّ وجلّ آفرينش نور را در روز جمعه - اوّلين روز ماه مبارك رمضان - در تقديرش قرار داد ؛ و تاريكى را در روز چهارشنبه ( روز عاشورا ) دهمين روز محرّم مانند چنين روزى آفريد . و براى هر يك از آن روزها ، راه و شيوهاى قرار داد .
اى عبداللَّه ؛ بهترين كارى كه در اين روز مىتوانى انجام دهى اين است كه لباسهاى پاكيزهات را بپوشى و تسلّب نمايى .
عرض كردم : تسلّب چيست ؟
فرمود : گريبانت را باز كن و همانند عزاداران آستين خود را بالا بزن ؛ سپس به بيابان بىآب و علف يا مكانى برو كه كسى تو را نبيند ، يا منزل خلوتى اختيار كن ، يا به خلوتگاه ديگرى برو و هنگام بالا آمدن آفتاب ، چهار ركعت نماز با ركوع و سجود نيكو بجاى آور ، و بين هر دو ركعتى سلام بده ؛ در ركعت اوّل سورهء « حمد » و « قل يا أيّها الكافرون » ، و در ركعت دوّم سورهء « حمد » و « قل هو اللَّه أحد » را بخوان .
سپس دو ركعت ديگر را بجاى آور ؛ در ركعت اوّل « حمد » و سورهء « احزاب » ، و در ركعت دوّم « حمد » و « منافقون » را بخوان ، يا سورههاى ديگرى را كه مىتوانى بخوانى ، اختيار كن . سپس نماز را تمام كرده و به طرف قبر و بارگاه امام حسين عليه السلام رو مىكنى و در نظر آور قتلگاه آن حضرت را و كسانى كه با آن بزرگوار بودند - از فرزندان و اهل بيت ايشان -
و بر او سلام و درود فرست ، و دشمنانش را نفرين نما و از كارهاىشان بيزارى بجوى ؛ با اين عمل ، خداوند تو را به مراتب بالايى در بهشت نايل كند و گناهانت را فرو ريزد . سپس از جايى كه در بيابان يا هر محلّ خلوت ديگرى كه هستى ، چند قدم بردار و بگو :
« إِنَّا للَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ، رِضاً بِقَضآءِ اللَّهِ وَتَسْليماً لِأَمْرِهِ »
.
الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 274
مساهمون: سيد مرتضى مجتهدى سيستانى
ص٢٧٤