تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 255

مساهمون:

ص٢٥٥
وأَدِلْ بِهِ أَوْلِيآئَكَ ، وَأَذْلِلْ بِهِ أَعْدآءَكَ ، وَصِلِ اللَّهُمَّ بَيْنَنا وَبَيْنَهُ و دوستانت را توسّط او چيره گردان و دشمنانت را به وسيلهء او خوار و ذليل نما . خداى من ؛ بين ما و او وُصْلَةً تُؤَدّي إِلى مُرافَقَةِ سَلَفِهِ ، وَاجْعَلْنا مِمَّنْ يَأْخُذُ بِحُجْزَتِهِمْ ، پيوندى برقرار كن كه به همنشينى با پيشينيان پاك او منتهى گردد و ما را از كسانى قرار بده كه به دامان آنان چنگ زده‌اند وَيَمْكُثُ في ظِلِّهِمْ ، وَأَعِنَّا عَلى تَأْدِيَةِ حُقُوقِهِ إِلَيْهِ ، وَالْإِجْتِهادِ و در سايهء آنان زندگى مىكنند . و ما را يارى كن در ادا كردن حقوقش به او ، و كوشش كردن في طاعَتِهِ ، وَاجْتِنابِ مَعْصِيَتِهِ ، وَامْنُنْ عَلَيْنا بِرِضاهُ ، وَهَبْ لَنا در اطاعت از او ، و دورى كردن از نافرمانى او ، و بر ما منّت بگذار به خشنودى او و رَأْفَتَهُ وَرَحْمَتَهُ ، وَدُعآءَهُ وَخَيْرَهُ ، ما نَنالُ بِهِ سَعَةً مِنْ رَحْمَتِكَ ، مهر و رحمت و دعا و خيرش را بر ما ارزانى دار تا بدين وسيله به رحمت واسعهء تو دست يابيم وَفَوْزاً عِنْدَكَ ، وَاجْعَلْ صَلاتَنا بِهِ مَقْبُولَةً ، وَذُنُوبَنا بِهِ مَغْفُورَةً ، و نزد تو به كاميابى نايل شويم ؛ و قرار بده نماز ما را به واسطهء او قبول‌شده ، و گناهان ما را به واسطهء او آمرزيده شده وَدُعآءَنا بِهِ مُسْتَجاباً ، وَاجْعَلْ أَرْزاقَنا بِهِ مَبْسُوطَةً ، وَهُمُومَنا بِهِ و دعاهاى ما را به واسطهء او مستجاب‌شده ، و روزىهاى ما را به وسيلهء او وسعت داده شده ، و اندوه‌هاى ما را به واسطهء او مَكْفِيَّةً ، وَحَوآئِجَنا بِهِ مَقْضِيَّةً ، وَأَقْبِلْ إِلَيْنا بِوَجْهِكَ الْكَريمِ ، بر طرف شده ؛ و حوايج ما را توسّط او برآورده‌شده ، و با چهرهء كريمانه‌ات به ما توجّه كن و روى آور . وَاقْبَلْ تَقَرُّبَنا إِلَيْكَ ، وَانْظُرْ إِلَيْنا نَظْرَةً رَحيمَةً نَسْتَكْمِلُ بِهَا و تقرّب و توسّل ما را به درگاهت پذيرا باش ، و به ما نظر رحمتى بفرما كه الْكَرامَةَ عِنْدَكَ ، ثُمَّ لاتَصْرِفْها عَنَّا بِجُودِكَ ، وَاسْقِنا مِنْ حَوْضِ به واسطهء آن ، كرامتِ نزد تو را به كمال رسانيم . سپس با بخشش و بزرگواريت نظر لطف خود را از ما باز مگير و از حوض جَدِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ ، بِكَأْسِهِ وَبِيَدِهِ رَيّاً رَوِيّاً ، هَنيئاً سآئِغاً ، جدّش - كه درود خدا بر او و آل او باد - سيرابمان ساز با جام و كاسهء او و به دست او ؛ سيراب كردنى كامل و گوارا و خوش لا ظَمَأَ بَعْدَهُ ، يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ . « 1 » كه پس از آن تشنگى نباشد ؛ اى مهربان‌ترين مهربانان ؛
هامش
( 1 ) . تحفة الزائر : چاپ سنگى بدون شماره صفحه ، زاد المعاد : 491 ، و مصباح الزائر : 446 ( با تفاوت اندك ) .