بَيْني وَبَيْنَهُ الْمَوْتُ ، الَّذي جَعَلْتَهُ عَلى عِبادِكَ حَتْماً مَقْضِيّاً
بين من و او مرگ فاصله انداخت ؛ - مرگى كه براى بندگانت حتمى و قطعى قرار دادهاى -
فَأَخْرِجْني مِنْ قَبْري مُؤْتَزِراً كَفَني ، شاهِراً سَيْفي ، مُجَرِّداً قَناتي ،
پس مرا از قبرم خارج كن در حالى كه كفنم را به كمر بسته ، شمشيرم كشيده ، نيزهام آماده و بيرون كشيده شده
مُلَبِّياً دَعْوَةَ الدَّاعي فِي الْحاضِرِ وَالْبادي . أَللَّهُمَّ أَرِنِي الطَّلْعَةَ
و دعوتِ دعوتكننده را در شهر باشم يا صحرا ، لبّيك گويم . خداوندا ؛ به من طلعت
الرَّشيدَةَ وَالْغُرَّةَ الْحَميدَةَ ، وَاكْحُلْ بَصَري بِنَظْرَةٍ مِنّي إِلَيْهِ ،
راه گشا و چهرهء ستوده شده را نشان بده ، و با نگاهى از من به سوى او چشمم را سرمه كن ،
وَعَجِّلْ فَرَجَهُ ، وَسَهِّلْ مَخْرَجَهُ . أَللَّهُمَّ اشْدُدْ أَزْرَهُ ، وَقَوِّ ظَهْرَهُ ،
و فرجش را تعجيل فرما ، و خروجش را آسان گردان . خداوندا ؛ پشتش را محكم ، و كمرش را قوى و نيرومند گردان
وَطَوِّلْ عُمْرَهُ ، وَاعْمُرِ اللَّهُمَّ بِهِ بِلادَكَ ، وَأَحْيِ بِهِ عِبادَكَ ، فَإِنَّكَ
و عمرش را طولانى كن و - خداوندا - به وسيلهء او ، سرزمينهايت را آباد گردان و به واسطهء او بندگانت را زنده گردان ؛ زيرا تو
قُلْتَ وَقَوْلُكَ الْحَقُّ « ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ
گفتى در حالى كه سخن تو حقّ است : « فساد در خشكى و دريا ظاهر شده به واسطهء آنچه مردم با
أَيْدِي النَّاسِ » « 1 » ، فَأَظْهِرِ اللَّهُمَّ لَنا وَلِيَّكَ وَابْنَ بِنْتِ نَبِيِّكَ ،
دست خود انجام دادند » . پس خداوندا ؛ ولىّ خود و فرزند دختر پيامبرت را
الْمُسَمَّى بِاسْمِ رَسُولِكَ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَ الِهِ ، حَتَّى لايَظْفَرَ
- كه همنام است با رسولت كه درودهاى تو بر او و آل او باد - براى ما ظاهر كن تا بر چيزى
بِشَيْءٍ مِنَ الْباطِلِ إِلّا مَزَّقَهُ ، وَيُحِقَّ اللَّهُ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ وَيُحَقِّقَهُ .
از باطل دست نيابد مگر آن كه آن را پاره كند ، و خدا به كلماتش ، حق را ثابت كند و آن را محقّق سازد .
أَللَّهُمَّ اكْشِفْ هذِهِ الْغُمَّةَ عَنْ هذِهِ الْامَّةِ بِظُهُورِهِ ، إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ
خداوندا ؛ اين گرفتارى و اندوه را از اين امّت با ظهورش بر طرف ساز كه همانا آنان ( مخالفان ) آن را
بَعيداً ، وَنَراهُ قَريباً ، وَصَلَّى اللَّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِهِ . « 2 »
دور مىبينند و ما نزديك مىبينيم ؛ و خدا بر محمّد و آل محمّد درود بفرستد .
هامش
( 1 ) . سورهء روم ، آيهء 41 .
( 2 ) . بحار الأنوار : 86 / 61 .