علم بيست و هفت حرف است ، پس همهء آنچه را كه هر يك از پيامبران آوردند دو حرف است و تا امروز مردم غير از آن دو حرف را نمىشناسند و آن گاه كه قائم ما قيام نمايد ، بيست و پنج حرف ديگر را خارج ساخته و در ميان مردم منتشر مىسازد و دو حرف ديگر را به آنها مىافزايد تا تمام بيست و هفت حرفِ علم را در ميان مردم منتشر نمايد .
نكتههاى مهمّ روايت
در اين روايت ، نكتههاى شايان توجّهى وجود دارد كه از آيندهاى بسيار درخشان و جهانى سرشار از علم و دانش ، حكايت مىكند . اكنون توجّه شما را به بعضى از نكتهها جلب مىنماييم :
1 - در كلام امام صادق عليه السلام كه مىفرمايد :
« فبثّها في النّاس »
، دليل بر يك مطلب بسيار مهمّ است و آن فراگير شدن ، عمومى بودن و منتشر شدن علم در ميان همهء افراد جامعه است ( به دليل الف و لام در كلمهء النّاس ) . بنابراين در آن زمان همهء مردم به ارتقاء علمى و فرهنگى راه مىيابند و علم و دانش مخصوص عدّهاى خاصّ و اندك از مردم جامعه نيست . پس در آن عصر درخشان همهء مردمان جهان از نعمت علم و دانش بهرهمند خواهند بود .
2 - قبل از قيام حضرت بقيّة اللَّه الأعظم ارواحنا فداه علم و دانش در ميان همهء مردم جامعه وجود ندارد بلكه اختصاص به گروهى اندك دارد و آنان نيز به همهء علوم راه نمىيابند بلكه به برخى از علوم راه مىيابند .
3 - علم و دانش در عصر تكامل نه همچون علم و دانش در اين زمان است ؛ زيرا علم و دانش در آن زمان ، بسيار گسترده و توسعهيافته است . در آن زمان افراد جامعه از انواع علم و دانش برخوردار خواهند بود .
كلمهء « العلم » به دليل « الف و لام » آن يعنى جنس علم و مجموعهء آنچه كه دانش شمرده مىشود ، مجموعهء همهء آنها در گذشته و حال تا قبل از قيام و