ثعلبى را آورده و وى را با اين عبارات ستوده است : « هو صحيح النقل موثوق به » او درست گفتار و مورد اطمينان است . « 1 »
« تاج الدين سبكى » « 2 » ( م / 771 ق ) ، « صلاح الدين صفدى » « 3 » و « جلال الدين سيوطى » ( م / 911 ه . ق ) نيز همان تعبير « ابن خلكان » را آوردهاند و سيوطى مىافزايد :
« عالما بارعا في العربية حافظا موثقا » ؛ « 4 » دانشمندى چيره دست در عربيّت و حافظى مورد اطمينان است .
« ابن جزرى » نيز درباره او عبارت « مفسر امام بارع مشهور ، مفسرى پيشوا ، چيرهدستى مشهور ، به كار مىبرد » . « 5 »
5 . بر خلاف ادعاى ابن تيميه كه مىگفت : « بغوى » كه آگاهتر از « ثعلبى » است و تفسيرش مختصر تفسير اوست ، اين احاديث دروغين را نياورده است » ؛ بغوى در ضمن اقوال گوناگونى كه درباره شأن نزول اين آيه مىآورد ( اقوالى كه با شأن نزول آيه درباره امام على عليه السّلام هيچ منافاتى ندارد همانطوركه در نقد ديدگاه ابن كثير و فخر رازى ملاحظه كرديد ) با صراحت مىنويسد :
« و قال ابن عباس رضى اللّه عنهما و قال السدّى : قوله
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
، أراد به علىّ بن ابى طالب رضى اللّه عنه ، مرّ به سائل و هو راكع فى المسجد فأعطاه خاتمه .
ابن عباس و سدّى مىگويند : خداوند از اين آيه
وَ الَّذِينَ آمَنُوا . . .
علىّ بن ابى طالب [ عليه السّلام ] را اراده كرده است ، نيازمندى به امام على رسيد و امام در حال ركوع در مسجد انگشترش را به او داد . » « 6 »
6 . تفسير « جامع البيان » از محمد بن جرير طبرى ( م / 310 ق ) كه در نزد ابن تيميه اجلّ
هامش
( 1 ) . احمد ابن خلكان ، وفيات الاعيان ، ج 1 ، ص 79 ، رقم ترجمه 31
( 2 ) . تاج الدين سبكى ، طبقات الشافعية ، ج 4 ، ص 58 ، رقم ترجمه 267
( 3 ) . صلاح الدين صفدى ، الوافى بالوفيات ، ج 7 ، ص 306 ، رقم ترجمه 3299
( 4 ) . جلال الدين سيوطى ، طبقات المفسرين ، ص 17
( 5 ) . محمد ابن الجزرى ، غاية النهاية فى طبقات القراء ، ج 1 ، ص 100 ، رقم ترجمه : 462
( 6 ) . مسعود بغوى ، تفسير البغوى ( معالم التنزيل ) ، ج 2 ، ص 47