وزير گفت : آرى ؛ گروهى از عالمان در كتابهاى خود بازگو كردهاند !
شاه گفت : با اين شرايط ، پس چرا از كسى پيروى كنيم كه در دين بدعت مىنهد ؟
علوى فرمود : به همين دليل كه اشاره كرديد پيروى از اين شخص حرام است ؛ زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمودند :
هر بدعتى گمراهى است ، و هر گمراهى در آتش است .
بدين سان ، كسانى كه از « عمر » در بدعتهايش پيروى كنند - و از جريان بدعت او نيز آگاه باشند - به طور قطعى از اهل آتش جهنّم خواهد بود .
عبّاسى گفت : ولى سران مذاهب چهارگانه ، كار « عمر » را تقرير كرده و درست شمردهاند .
علوى فرمود : اى پادشاه ؛ اين نيز بدعتى ديگر است .
شاه پرسيد : چگونه ؟ !
علوى فرمود : زيرا رؤساى اين مذاهب يعنى ابوحنيفه ، مالك بن انس ، شافعى و احمد بن حنبل در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم زندگى نمىكردهاند بلكه حدود دويست سال پس از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم به دنيا آمدهاند .
حالا آيا مسلمانانى كه بين زمان پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و زمان اين چهار تن زندگى مىكردهاند عقيدهء باطل و راه نادرستى را پيش گرفته بودند ؟ !
مؤتمر علماء بغداد (اين است راه حق يا كنگره عالمان بغداد) (فارسى) — صفحة 81
مساهمون: مقاتل ابن عطية
ص٨١