تفسير كابلى (فارسى) — صفحه 660

بِهِ الْحَقَّ به سبب آن ، سخن حق را ؛ تفسير : مى خواهند به مجادله هاى دروغ و كج‌بحثى ها آواز حق را پست نمايند ، و به زورآورى « 1 » ، قدم هاى صداقت را بلغزانند ؛ ممكن نيست ! وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ ما أُنْذِرُوا هُزُواً ( 56 ) و گرفتند كلام مرا و چيزى را كه به آن ترسانيده شدند تمسخر . تفسير : كلام خدا را ريشخند مى كنند ، و از عذابى كه ترسانيده مى شوند آن را مورد تمسخر خود قرار مى دهند . وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْها وَ نَسِيَ ما قَدَّمَتْ يَداهُ و كيست ستمگارتر از آنكه فهمانيده شد ( پند داده شد ) به كلام رب خويش ؛ پس روگردان گشت از آن ؛ و فراموش كرد آنچه پيش فرستاده است دو دست وى ؛ تفسير : سزاى آن ذخيرهء تكذيب حق و استهزا را كه پيش مى فرستد ، چنان فراموش نموده كه به سهو هم گاهى به خيالش نمى گذرد . إِنَّا جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ هر آئينه افگنديم بر دل ايشان پرده كه نفهمند آن را ( قرآن را ) ، و