تفسير كابلى (فارسى) — صفحه 432

الموضح ) ؛ و يا مطلب آن است كه خطاها را مىبخشيم ، و به اجر و ثواب نيكوكاران مىفزائيم ( كذا فى عامّة الكتب ) . فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَظْلِمُونَ ( 162 ) پس بدل كردند ستمگاران از بنى اسرائيل سخنى غير آنچه فرموده شد ايشان را ؛ پس فرستاديم بر ايشان عذابى از آسمان ، به سبب آنچه ستم مىكردند . تفسير : اين وقايع مربوط به وادى تيه است كه در سورهء بقره بعد از ربع پارهء « الم » گذشت ؛ آنجا مفصّل مطالعه شود . وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ و سؤال كن يا محمّد ( ص ) يهود را از حال دهى كه بود كنار دريا ؛ تفسير : در باب واقعهء يهود ساكنين آن ديار كه در عهد داود - عليه السّلام - پيش آمده بود ، از يهود عصر خود به‌طور تنبيه و توبيخ سؤال كن . اكثر مفسّرين ازين قريه شهر « ايله » را مراد گرفته‌اند كه در ساحل بحيرهء قلزم ، بين « مدين » و كوه طور ، واقع بود ؛ اهالى آن ديار بنابر قرب