تفسير كابلى (فارسى) — صفحه 422

آن نيك بود ، ببخشاى ؛ و از برادر من هارون نيز ، اگر نسبت به شأن نبوّت او در اصلاح قوم تقصيرى واقع شده باشد ، عفو نما . إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ ( 152 ) هرآئينه كسانى كه گرفتند معبود . گوساله را ؛ ( زود ) خواهد رسيد به ايشان خشمى از جانب پروردگار ايشان ، و رسوائى در زندگى دنيا ، و هم‌چنين جزا دهيم افتراكنندگان را . تفسير : اين غضب همان است كه ذكر آن در سورهء بقره بعد از ربع پارهء « الم » گذشته است ؛ يعنى ، گوساله‌پرستان را كسانى بكشند كه خود اين كار نكرده‌اند ، و در منع كردن ديگران هم حصّه نداشتند . از اين معلوم شد كه سزاى مرتدّ در دنيا قتل است . وَ الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِها وَ آمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 153 ) و كسانى كه كردند اعمال بد ، پس توبه كردند بعد از عمل‌هاى بد ، و ايمان آوردند ؛ هرآئينه پروردگار تو بعد از توبه البتّه آمرزنده ، مهربان است ؛ تفسير : از كار بد حتّى شرك و كفر توبه كند و ايمان آرد ، در رحمت و بخشايش خداى غفور رحيم قصورى نيست . اين بخشايش و غيره به آخرت متعلّق است ؛ گويا ، اشاره به آن است كه