تفسير كابلى (فارسى) — صفحه 394

شعبدهء ساحران فرعون فى الحقيقت « قلب ماهيّت » نبود ؛ بلكه محض « 1 » تخييل و چشم‌بندى بود . با وجود اين ، ضرور نيست كه اقسام سحر همه به اين شعبده منحصر باشد . شايد آنها پنداشته بودند كه ما تنها با اين عمل موسى ( ع ) را مغلوب خواهيم كرد ! و اگر موقع مىيافتند ، امكان داشت سحر بزرگترى نسبت به اين سحر عظيم نشان مىدادند ؛ مگر « 2 » اعجاز موسى ( ع ) در همان وهلهء اوّل چنان هزيمت يأس‌آورى به سحره داد كه تاب مقابلهء ثانى براى سحر و سحره باقى نماند . وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَلْقِ عَصاكَ فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكُونَ ( 117 ) فَوَقَعَ الْحَقُّ وَ بَطَلَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 118 ) فَغُلِبُوا هُنالِكَ وَ انْقَلَبُوا صاغِرِينَ ( 119 ) وَ أُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ ( 120 ) و وحى فرستاديم بسوى موسى كه : بيفگن عصاى خود را ؛ پس ناگهان آن عصا فرومىبرد آنچه را به دروغ اظهار مىكردند . پس ظاهر شد حقّ ؛ و باطل شد آنچه ايشان مىكردند . پس مغلوب كرده شدند آنجا ؛ و گشتند خوار ، و افگنده شدند ساحران سجده‌كنان . تفسير : يعنى ، عصاى موسى ( ع ) اژدها گرديد ؛ و همه ريسمان‌ها و عصاها را فروبرد ؛ سرتاسر محاذ « 3 » را درهم شكست ، و آرزوهاى كفّار را به خاك يكسان كرد ؛ و ساحران متنبّه شدند كه اين امر از سحر بلندتر ، و حقيقت ديگر است . عاقبت پيروان فرعون در حضور اين