تفسير كابلى (فارسى) — صفحه 210

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْناهُمْ بِالْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ ( 42 ) و ( هر آئينه ) فرستاديم پيغمبران بسوى امّتان پيش از تو ، پس گرفتيم ايشان را به سختى و رنج ، تا زارى كنند . فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَّعُوا وَ لكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 43 ) پس چرا زارى نكردند ، وقتى كه آمد به ايشان عذاب ما ؟ و ليكن سخت شد دل‌هايشان ، و آراست در نگاه ايشان شيطان آنچه مىكردند فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ ( 44 ) پس چون فراموش كردند آن پندى را كه داده شد به ايشان ، گشاده ساختيم برايشان درهاى همه‌چيز ؛ تا هنگامى كه شادمان گشتند به آنچه داده شد ايشان را ، بگرفتيم ايشان را ناگهان ؛ پس شدند نااميد .