تفسير كابلى (فارسى) — صفحه 209

وَ مَنْ يَشَأْ يَجْعَلْهُ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 39 ) و هركه را خواهد ، گرداند او را بر راه راست . قُلْ أَ رَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ أَ غَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 40 ) بگو : ( آيا ديديد ) ببينيد : اگر بيايد به شما عذاب خدا ، يا بيايد به شما قيامت ، آيا به غير خدا ديگرى را مىخوانيد ؟ ( نشان بدهيد ) اگر راستگو هستيد . بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِنْ شاءَ وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِكُونَ ( 41 ) بلكه خاص او را مىخوانيد ؛ پس دفع مىكند آنچه دعا مىكنيد براى دفع آن ، اگر خواهد ؛ و فراموش مىكنيد آنچه را شريك مىكرديد . تفسير : هنگامى كه كور و كر و گنگ شده « آيات اللّه » را تكذيب كرديد ، در پرتگاه عميق گمراهى افتاديد ، اگر به علّت آن در اين جهان يا در قيامت عذاب شديد خدا ( ج ) بر شما فرود آيد ، راست بگوئيد كه در آن هنگام جز خدا به كه ناله مىكنيد ؟ هنگامى كه در مصائب اندك دنيا گرفتار مىشويد ، نيز به همان خداى واحد لا شريك ناله مىكنيد و همه شركاء را فراموش مىنمائيد : « فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ » از هركه خدا بخواهد آن مصيبت را دفع مىنمايد . از اين بايد قياس نمود كه جز خدا ( ج ) كه مىتواند از عذاب با هول قيامت نجات دهد ؟ پس چه حماقت و عدم بصيرت است كه عظمت و جلال خدا فراموش شود ، و آيات منزل او تكذيب گردد ، و آيات ديگر مطالبه شود !