مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ
( 4 )
پيش از تو . و به آخرت ايشان يقين دارند .
تفسير : آيت سابق ذكر مشركان مكّه بود كه به دولت ايمان فايز شدند ؛ اين آيت از حال آن اهل كتاب ( يهود و نصارى ) بيان مىنمايد كه به شرف دين اسلام مشرّف گرديدهاند .
أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
( 5 )
آن گروه ( ستوده ) بر هدايتاند از جانب پروردگارشان و آن گروه ايشانند رستگاران .
تفسير : هر دو فريق اهل ايمان كه ذكر شدند در اين جهان هدايت شدهاند و در آن جهان همه آرزوهاى ايشان برآورده گردد . از اينجا آشكار شد كسانى كه از موهبت ايمان بهره ندارند و از اعمال حسنه محرومند از آنها هر دو جهان ( دنيا و آخرت ) ضايع است . پس از انجام ذكر مسلمانان حال كافران ذكر مىشود :
* * *
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ
( 6 )
هر آئينه آنانيكه كافر شدند برابر است بر ايشان كه بترسانى ايشان را يا نترسانى ايشان را ايمان نمىآرند