حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جامِعُ الْمُنافِقِينَ وَ الْكافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً
( 140 )
تا آنكه مشغول شوند در سخنى سواى آن ؛ ورنه ، شما هم مثلشان مىشويد ؛ هر آئينه خدا جمع مىكند منافقان و كافران را در دوزخ ، همه آنها را .
تفسير : اى مسلمانان ، خداوند ( ج ) پيشتر در قرآن مجيد به شما حكم داده است در مجالسى كه احكام وى را انكار و استهزاء مىنمايند ، هرگز ننشينيد ! ورنه ، شما نيز مانند آنها شمرده مىشويد ؛ امّا ، هنگامى كه به سخنان ديگر مشغول باشند ، اگر با آنها بنشينيد ، ممانعتى نيست . در انجمنهاى منافقان بر آيات و احكام الهى ( ج ) انكار و استهزاء مىشد ؛ بنابرآن ، اين آيت فرود آمد ؛ و اينكه مىفرمايد كه حكم به شما رسيده ، اشارت به آيت
« وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آياتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ
- الآية » مىباشد كه پيشتر فرود آمده بود .
فايده : از اين معلوم شد ، در محلّى كه عيب و طعن در دين گفته مىشود ، اگر كسى مىنشيند و آن سخنان را مىشنود ، اگرچه خود چيزى نگويد ، تنها به نشستن و شنيدن ، منافق شمرده مىشود .
الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قالُوا أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَ إِنْ كانَ لِلْكافِرِينَ
آن منافقان كه نگرانند به شما ؛ پس اگر باشد شما را فتحى از جانب خدا ، گويند : آيا نبوديم با شما ؟ ! و اگر باشد كافران را