قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
( 80 )
بگو : آيا گرفتيد از نزد اللّه پيمانى ، پس هرگز خلاف نكند اللّه پيمان خود را ؛ بلكه مىگوئيد بر اللّه آنچه نمىدانيد .
تفسير : اين سخن كه يهود در دوزخ جاويد نمىماند ، صحيح نيست ؛ چرا كه قاعدهء كلّيهء خلود دوزخ و بهشت - كه در آينده بيان مىشود - در باب همهء مردم يكسان نفاذ مىيابد « 1 » ؛ ازين قاعدهء كليّه يهود مستثنى نيست .
بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَ أَحاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ
چرا چنين نباشد ؟ ! هركه كرد گناه ، و احاطه نمود به او گناه او ؛
تفسير : مقصد از احاطه گناه اين است كه گناه چنان بر كسى مستولى شود كه ظاهر و باطن وجودش به گناه محاط باشد . بنابراين ، اگر تنها تصديق و ايمان در دل باشد ، هم احاطهء گناه وقوع نمىيابد « 2 » ؛ و اين لباس خاص بر وجود كافر راست مىآيد .
فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ( 81 ) وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ أَصْحابُ
پس ايشانند اهل دوزخ ، ايشان در آن جاويدند .
و كسانى كه ايمان آوردند ، و كردند اعمال شايسته ؛ ايشانند اهل
هامش
( 1 ) - دربارهء همهء مردم يكسان اجرا مىگردد ؛
( 2 ) - محاصرهء گناه نيز روى نمىدهد ؛