تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ايمان زيربناى شريعت (فارسى) — صفحة 631

مساهمون:

ص٦٣١

در پرتو احاديث

اوّل - پناه جُستن از آتش :

از ربيعه بن كعب امده است كه گفت : از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله شنيدم كه مىفرمود : « هيچ بنده‌اى روزانه هفت مرتبه نمىگويد : ( از خدا مىخواهم كه مرا به بهشت ببرد ، و از آتش ، به او پناه مىبرم ) مگر آنكه آتش مىگويد : پروردگارا ! او را از من به خود پناه ده . « 1 » »

دوم - پناه جستن از گناه :

هرگاه اميرالمؤمنين عليه السلام اموال بيت‌المال را مىبخشيد دستور مىداد تا آنجا را جارو كنند آنگاه بر آنجا نماز مىگزارد و سپس در دعاى خود چنين مىفرمود : « خدايا ! من از هرگونه گناهى كه اعمال را بىاثر كند به تو پناه مىبرم و از هر گونه گناهى كه كيفر تو را به شتاب اندازد به تو پناهنده مىشوم و از هر گونه گناهى كه موجب عدم استجابت دعا مىشود به تو پناه مىبرم و از هرگونه گناهى كه پردهء عصمت را به درد به تو پناه مىجويم و از هرگونه گناهى كه پشيمانى در پيش داشته باشد پناه به تو مىآورم و از هرگونه گناهى كه رزق و روزى را باز دارد به تو پناهنده مىگردم . « 2 » »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 91 ، ص 197 ، روايت 5 . ( 2 ) - بحارالانوار ، ج 91 ، ص 93 ، روايت 9 .