در پرتو احاديث
اوّل - مرز شكر :
ابوبصير مىگويد : « به امام صادق عليه السلام عرض كردم : آيا شكر حدّ و مرزى دارد كه اگر شخص آن را به جاى آورد در شمار شاكران باشد ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى ! عرض كردم : آن حدّ و مرز كدام است ؟ امام فرمود : خداى را بر همهء نعمتهايى كه به او داده است اعمّ از خانواده و مال ، سپاس گويد و حقّ مالى را كه خدا به دو ارمغان كرده بپردازد و از آن جمله است اين سخن پروردگار كه مىفرمايد : سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ ، و باز از آن جمله است اين سخن پروردگار كه : رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ ، رَبِّ أَنزِلْنِي مُنزَلًا مُّبَارَكاً وَأَنتَ خَيْرُ الْمُنزِلِينَ ، رَّبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِي مِن لَدُنكَ سُلْطَاناً نَصِيراً . « 1 » »
دوم - چگونه مخلوق را سپاس گزاريم
؟ زراره مىگويد از امام باقر عليه السلام شنيدم كه فرمود :
« هركه چنان كند كه با او كرده باشند ، پاداش داده است و هركه بيش از آن انجام دهد ، شاكر است و هركه شكر كند كريم است و هركه بداند آنچه انجام
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 68 ، ص 29 ، روايت 7 .