عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُوْلئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ « 1 » .
« آنان كه از اين رسول ، اين پيامبر امّى كه نامش را در تورات و انجيل خود نوشته مىيابند ، پيروى مىكنند ، آنكه به نيكى فرمانشان مىدهد و از ناشايست بازشان مىدارد و چيزهاى پاكيزه را بر آنها حلال و چيزهاى ناپاك را حرام مىكند و بار گرانشان را از دوششان برمىدارد و بند و زنجيرشان را مىگشايد . پس كسانى كه به او ايمان آوردند و حرمتش را نگاه داشتند و ياريش كردند و از آن كتاب كه بر او نازل كردهايم ، پيروى كردند ، رستگارانند . »
در حديثى به نقل از صفوان بن يحيى به نقل از كاهلى به نقل از امام صادق عليه السلام آمده است كه حضرت اين آيه را تلاوت فرمود : فَلَا وَرَبِّكَ لَايُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيَما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَايَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً ، و سپس فرمود :
« اگر مردمى خدا را بپرستند و او را يكتا بشمارند و آنگاه در برابر عملكرد پيامبر بگويند : اگر چنين و چنان مىكرد بهتر بود ، يا عملكرد پيامبر بر آنها گران آيد ، نسبت بدان شرك ورزيدند . »
سپس فرمود : فَلَا وَرَبِّكَ لَايُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيَما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَايَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً ، مقصود همان تسليم در امور است . « 2 » »
از عبداللَّه بن سنان ، به نقل از كسى كه از امام صادق عليه السلام نقل مىكند ، رسيده است كه گفت : عرض كردم : چگونه دانسته مىشود كه مؤمن ، مؤمن است ؟ امام عليه السلام فرمود :
« با تسليم در برابر خدا و رضا در خوشى و ناخوشى كه بر او مىرسد . « 3 » »
دهم - درود و تسليم :
از آنجا كه خدا و فرشتگان بر پيامبر ، درود مىفرستند مؤمنان نيز بر او درود
هامش
( 1 ) - سورهء اعراف ، آيهء 157 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 2 ، ص 200 ، ح 63 .
( 3 ) - كافى ، ج 2 ، ص 63 .