سنّتهايى كه خداوند سبحان بر آسمانها و زمين حاكم كرده همان سنّتهاى موجود و ثابت مىباشند كه آسمانها و زمين بر پايهء اين سنّتها و از طريق آنها و در محدودهء آنها گردش مىكنند .
سه - حق ، از سوى خداست :
1 - خداوند سبحان همان خالقى است كه تقدير و تدبير مىكند و نام او حق است و حق از سوى اوست و سخن او حق است ، چنان كه كتاب فروفرستاده شده از سوى او نيز حق مىباشد .
اوست كه آسمانها و زمين را به كمال بيافريد و ابداع كرد پس چگونه حق از جانب او نيست . اينك بيائيد در آيهء پيشگفته و بويژه دراين سخن خدا انديشه كنيم كه مىفرمايد :
وَيَوْمَ يَقُولُ كُن فَيَكُونُ قَوْلُهُ الْحَقُّ مىبينيد كه چگونه بينش آفرينشگرىِ خداوندى با اين بينش كه سخن او حق است پيوند مىخورد ، زيرا ما از اين درمىيابيم كه حقيقت دوم برخاسته از حقيقت نخست است .
2 - بنابراين ، اين خداست كه حق مىگويد ؛ حقى كه هدايت الهى از ابعاد آن شمرده مىشود . خداوند مىفرمايد :
. . . وَاللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَهُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ « 1 » .
« . . . و سخن حق از آن خداست و اوست كه راه مىنمايد . »
3 - خداوند مىفرمايد :
. . . فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ . . . « 2 » .
« . . . آنان كه ايمان آوردهاند مىدانند كه آن مَثَل درست و از جانب پروردگار آنهاست . . . »
ارزش پذيرش حق - هرچه كه باشد - بدين اعتبار است كه از سوى خداوند سبحان مىباشد ، زيرا خداى سبحان از هر چيزى آگاه است و ناگزير بايد بدون هيچ گونه
هامش
( 1 ) - سورهء احزاب ، آيهء 4 .
( 2 ) - سورهء بقره ، آيهء 26 .